Ideeën en suggesties voor Overgauw

Veel respondenten maken zich zorgen over de voorgestelde verbindingen tussen de nieuwe wijk Overgauw en bestaande straten, met name de Dr. W. van der Horstlaan. Er is breed verzet tegen een (voetgangers/loop)bruggetje of andere verbindingen naar deze laan, vooral vanwege het behoud van het rustige, hofjesachtige karakter, de veiligheid voor spelende kinderen, en de vrees voor toename van inbraak, crimineel gedrag en parkeerdruk in de bestaande wijk. Ook wordt gevreesd dat voetgangersverbindingen in de praktijk sluiproutes voor fietsers en scooters worden.

Een andere veelgehoorde zorg is de verkeersveiligheid en -drukte op bestaande wegen, zoals de Overgauwseweg, Tuindersweg en Europalaan. Respondenten wijzen op de huidige smalle en drukke wegen, die nu al gevaarlijke situaties opleveren, en vrezen dat extra verkeer door de nieuwe wijk dit zal verergeren. Er wordt gepleit voor het beperken van de ontsluiting tot bestaande hoofdwegen zoals de Overgauwseweg en Europalaan, eventueel met aanpassingen om de verkeersstromen aan te kunnen.

Parkeerdruk is een terugkerend thema: men verwacht te weinig parkeergelegenheid in de nieuwe wijk, waardoor auto's in omliggende straten geparkeerd zullen worden, met name bij een verbinding met de Dr. W. van der Horstlaan. Er wordt gevraagd naar duidelijke parkeernormen en alternatieven zoals parkeergarages of parkeerterreinen aan de rand van de wijk.

Verder zijn er zorgen over de veiligheid van fietsers, vooral bij rotondes en op plekken waar fietspaden en autowegen elkaar kruisen. Er wordt gepleit voor volledig gescheiden fietspaden en veilige fietsontsluitingen.

Sommige respondenten benadrukken het belang van goede voetgangersverbindingen naar bushaltes en voorzieningen, maar willen wel dat deze geen sluiproutes voor fietsers worden. Ook wordt het STOMP-principe genoemd, maar men vindt dat dit onvoldoende is doorgevoerd in de plannen.

Tot slot zijn er opmerkingen over het proces: sommige bewoners voelen zich niet gehoord of onvoldoende betrokken bij de besluitvorming, vooral als het gaat om verbindingen die direct langs hun woningen lopen.

Veel respondenten maken zich zorgen over de breedte en kwaliteit van de groene buffer en watergang tussen de bestaande wijk (met name de Dr. W. van der Horstlaan) en de nieuwe wijk. Er wordt herhaaldelijk aangegeven dat de voorgestelde groenstrook en watergang te smal zijn en onvoldoende als buffer functioneren. Er wordt gepleit voor een bredere sloot (soms tot minimaal 9 of zelfs 20 meter) en een bredere ecologische zone, zodat privacy, sfeer en waterberging beter gewaarborgd zijn.

Daarnaast leeft de zorg dat de groene buffer en ecozone mogelijk bij de tuinen van nieuwe bewoners worden getrokken en zo hun publieke functie verliezen. Ook is onduidelijk wie het onderhoud van deze zones op zich neemt.

Enkele respondenten vragen om meer duidelijkheid over de precieze maatvoering, de grenzen van de bouwpercelen en de toegankelijkheid van het groen. Er wordt gevraagd om klimaatadaptief te bouwen en in te richten.

Er zijn zorgen over de hoogte van de geplande bebouwing; woontorens van 8 verdiepingen worden als niet passend ervaren bij het dorpse karakter en zouden privacy en lichtinval negatief beïnvloeden.

Verder wordt het belang van veiligheid voor kinderen in de groenstroken genoemd, vooral waar verkeersaders door het groen lopen. Ook wordt gepleit voor een parkzone die open, veilig en vrouwvriendelijk is.

Sommige respondenten waarderen het behoud van bestaand groen en de aandacht voor speelruimte maar benadrukken dat de aansluiting op bestaande waterhuishouding en het behoud van volwassen bomen belangrijk zijn.

Tot slot zijn er enkele opmerkingen dat de groene buffer aan de Dr. W. van der Horstlaan wellicht minder prioriteit heeft dan aan de Tuindersweg, waar meer verkeersdrukte is en dat het plan als geheel schetsmatig en onduidelijk wordt ervaren.

Speelvoorzieningen worden vaak genoemd als wens, met nadruk op geschikte speelplekken voor verschillende leeftijden, vooral jonge kinderen. Er is behoefte aan veilige speelplekken en aandacht voor het voorkomen van overlast door hangjongeren. Ook wordt voorgesteld om voorzieningen te creëren voor jongeren tussen 12 en 20 jaar.

Meerdere respondenten maken zich zorgen over het behoud van het groene karakter van het gebied en waarschuwen tegen te veel bebouwing. Er wordt gepleit voor duurzame materialen en een nette uitstraling van de openbare ruimte en voor een ‘seniorproof’ inrichting.

Over onderwijsvoorzieningen zijn de meningen verdeeld: sommigen vragen zich af of een extra basisschool nodig is, gezien het dalende aantal kinderen terwijl anderen juist pleiten voor een middelbare school of zelfs een mbo-locatie.

Sport- en beweegvoorzieningen worden als belangrijk genoemd, zoals buitenfitness en een pumptrack. Ook is er behoefte aan maatschappelijke voorzieningen en een gezondheidscentrum.

Wat betreft infrastructuur en ontsluiting zijn er zorgen over extra verbindingen, vooral richting de Van de Horstlaan en Tuindershof, vanwege mogelijke overlast en het ontbreken van noodzaak. Verkeersveiligheid rondom speelplekken wordt genoemd als aandachtspunt.

Tot slot worden suggesties gedaan voor horeca bij speelplekken om sociale interactie te bevorderen. Enkele respondenten geven aan geen opmerkingen te hebben of zijn positief over de plannen.

Veel respondenten maken zich zorgen over de geplande hoogbouw, met name de woontorens van 8 verdiepingen. Zij vinden deze niet passen bij het dorpse karakter van Pijnacker en vrezen voor verlies van privacy, schaduwwerking en aantasting van het uitzicht, vooral voor bewoners aan de Dr. W. van der Horstlaan. Er wordt vaak gepleit om hoogbouw te concentreren in het centrum van het plangebied en aan de randen maximaal 4 lagen te bouwen. Sommigen vinden het woningbouwplan te dicht en het aantal woningen te hoog (1000-1100), wat volgens hen negatieve gevolgen heeft voor milieu, infrastructuur en verkeersdrukte.

Er is veel aandacht voor het behoud van het dorpse en groene karakter, met passende architectuur en kleuren. Respondenten willen dat de wijk aansluit bij bestaande bebouwing, met name vrijstaande woningen en villa’s. Ook wordt het belang van groene zichtlijnen en het behoud van het historische lint van de Overgauwseweg genoemd.

Betaalbare woningen voor starters, alleenstaanden en senioren worden vaak genoemd als wens, evenals doorstroommogelijkheden binnen de eigen gemeente. Er wordt gevraagd om voorrang voor lokale woningzoekenden en meer aanbod voor deze doelgroepen.

Enkele respondenten vragen om duidelijkheid over de plek voor woonwagens en voldoende ruimte daarvoor. Eén respondent pleit juist voor meer hoogbouw en hogere dichtheid vanwege de grote woningvraag en betaalbaarheid.

Tot slot zijn er zorgen over transparantie in het proces en de impact van het plan op de omgeving, met het verzoek om duidelijke communicatie over locaties van bijzondere woonvormen en de gevolgen voor verkeer en leefbaarheid.

Veruit het meest genoemd zijn zorgen over de verkeersontsluiting van de wijk. Respondenten geven aan dat de huidige infrastructuur, zoals de rotondes bij de Westlaan-Europalaan en de Overgauwseweg, nu al overbelast is en niet goed aansluit op het nieuwe plan. Er wordt gepleit voor veilige, gescheiden fietspaden en aandacht voor de bereikbaarheid met het openbaar vervoer en voldoende parkeergelegenheid. Ook het belang van een goede ontsluiting voor auto’s en het vermijden van extra drukte op bestaande wegen wordt benadrukt.

Een tweede veelgehoord punt is het belang van groene buffers tussen de nieuwe wijk en bestaande bebouwing, met name langs de Dr. W. van der Horstlaan. Respondenten vinden de geplande ecologische privé-oevers onvoldoende en pleiten voor een bredere, natuurlijke groenstrook als buffer. Ook wordt gewaarschuwd dat er geen (loop)bruggetje of extra voetgangerspad naar de Dr. van der Horstlaan moet komen, om de rust en het karakter van de bestaande wijk te behouden.

Verder zijn er zorgen over de bouwdichtheid en het aantal woningen; sommigen vinden dat het aantal woningen omlaag moet omdat de voorzieningen nu al onder druk staan. Het behoud van het historische karakter van de Overgauwseweg wordt ook genoemd.

Tot slot wordt het belang van luisteren naar omwonenden en toekomstige bewoners meerdere keren genoemd. Respondenten willen dat hun inbreng serieus wordt genomen bij de verdere uitwerking van de plannen.

Samengevat: de meeste zorgen gaan over verkeersontsluiting, veilige fietsroutes, groene buffers, het vermijden van extra verbindingen naar bestaande wijken, bouwdichtheid en het serieus nemen van de input van omwonenden.

Veel respondenten maken zich zorgen over de ruimtelijke opzet van de wijk: men vindt de bebouwing te dicht op elkaar staan, met name richting de bestaande woningen aan de Dr. W. van der Horstlaan. Er wordt herhaaldelijk gevraagd om meer afstand, diepere tuinen en een betere groen- en waterbuffer tussen nieuwbouw en bestaande woningen.

Ook is er kritiek op de hoeveelheid en plaatsing van hoogbouw; men vindt dat deze te dicht op bestaande woningen komt en dat het plan te veel verdichting kent. De getekende hoeveelheid groen en bomen wordt door sommigen als niet realistisch gezien; men vreest dat dit in de praktijk niet haalbaar is.

Verkeersontsluiting is een terugkerend punt: er is weerstand tegen nieuwe verbindingen met bestaande woonstraten, zoals de Dr. W. van der Horstlaan en de Astertuin, vanwege zorgen over verkeersveiligheid, privacy en het woonerfkarakter. Ook wordt gevraagd om ontsluiting via bestaande hoofdwegen.

Er zijn zorgen over het gebrek aan informatie in de schetsen: functies, hoogtes en woonlagen zijn niet duidelijk, waardoor het lastig is om het plan goed te beoordelen. Een 3D-beeld wordt als wenselijk genoemd.

Wat betreft woningtypen en doelgroepen wordt gepleit voor meer variatie, met name woningen voor de middenklasse (koopprijs €500.000-€700.000) en aandacht voor de stijl van vrijstaande woningen passend bij de bestaande bebouwing. Ook wordt gevraagd om voorrang voor huidige bewoners bij nieuwbouw in het lint.

Verder zijn er zorgen over participatie en transparantie: men wil dat bewoners tijdig en goed worden geïnformeerd en betrokken, mede naar aanleiding van negatieve ervaringen bij eerdere projecten.

Tot slot zijn er enkele specifieke opmerkingen, zoals het ontbreken van informatie over woonwagenbewoners en waardering voor het vele groen in de schets.

Veel respondenten benadrukken het belang van een brede groenzone en een duidelijke ecostrook tussen de bestaande en nieuwe wijk, waarbij de ecostrook niet als verlengde van de tuinen mag fungeren, maar een echte groene buffer moet zijn met bomen en struiken. Er zijn zorgen over de breedte van de sloot en de ecostrook; deze zouden breder moeten zijn dan nu voorgesteld. Ook wordt gevraagd om duidelijkheid over het onderhoud en de verantwoordelijkheid van deze groenzones.

Hoogbouw wordt kritisch bekeken: meerdere respondenten vinden zes tot acht lagen te hoog en niet passend bij het dorpse karakter. Sommigen vinden drie lagen juist te weinig en inefficiënt. Er wordt gevraagd om meer informatie over de maatvoering en de precieze afstanden en hoogtes.

Parkeren is een terugkerend aandachtspunt: er moet voldoende parkeergelegenheid zijn om overlast en onveilige situaties te voorkomen. Ook wordt gepleit voor het scheiden van fietsers en auto's, vooral langs de autorondweg.

Verder zijn er opmerkingen over het realistisch weergeven van de profielen en doorsneden; sommige respondenten vinden de tekeningen misleidend of niet overeenkomend met de werkelijkheid. Privacy en uitstraling van de wijk worden genoemd, bijvoorbeeld door voorkeur voor schuine kappen en geen glazen balkons.

Tot slot is er aandacht voor de ontsluiting van de wijk: geen extra overgangen naar de bestaande wijk, maar handhaven van bestaande wegen.

Veel respondenten maken zich zorgen over de bouwhoogte in het nieuwe plan, vooral het idee van hoogbouw tot acht lagen wordt als onacceptabel gezien en niet passend bij het dorpse karakter van Overgauw. Er wordt gepleit voor een geleidelijke overgang in bouwhoogte richting bestaande woningen en een maximale hoogte van 2 à 3 lagen direct achter bestaande bebouwing.

Het behoud van het groene, dorpse karakter en voldoende bufferzones tussen nieuwbouw en bestaande wijken wordt vaak genoemd als belangrijk aandachtspunt. Respondenten vragen om bredere, robuuste groene zones van minimaal 20 meter, met duidelijke planvoorschriften zodat deze niet verdwijnen in particuliere tuinen.

Verkeer, ontsluiting en parkeervoorzieningen zijn terugkerende zorgen. Er wordt gevraagd om meer duidelijkheid over de verkeersafwikkeling, parkeerplaatsen en aansluiting op openbaar vervoer. Sommigen vinden de huidige plannen te ambitieus qua woningdichtheid en vrezen parkeeroverlast en verkeersonveiligheid, vooral bij bruggen en doorgangen die langs bestaande woningen lopen.

Er zijn zorgen over mogelijke overlast door hangjongeren in groengebieden en bij onderdoorgangen.

Respondenten vragen om tijdige en duidelijke communicatie over informatieavonden, bij voorkeur ruim van tevoren en niet vlak voor vakanties. Ook wordt het participatieproces gewaardeerd, mits bewoners goed en continu betrokken blijven.

Wat betreft woningtypen is er een duidelijke wens voor betaalbare woningen voor starters en de gemiddelde Pijnackernaar, niet alleen appartementen maar ook kleine woningen met tuin. Tegelijkertijd zijn er ook stemmen die juist pleiten voor meer appartementen en hogere dichtheid vanwege de woningnood.

Tot slot wordt gevraagd om concrete, bindende planregels over bouwhoogte, bufferzones, privacy en verkeersveiligheid, zodat ambities niet vrijblijvend blijven. Ook is er aandacht voor compensatie bij waardedaling van bestaande woningen door verlies van groen.